ContentReadable 200022
กว่าจะทันรู้ตัว ฉันก็กลายเป็นดอกแดนดิไลออนไปแล้ว
แม้จะอยากต่อต้านเพียงใด ดอกแดนดิไลออนก็ไม่มีปากให้ส่งเสียงออกไปได้ ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้นอกจากมองดูร่างยักษ์ เด็ดฉันขึ้นมาจากพื้นดินด้วยนิ้วชี้และนิ้วโป้งด้วยความนุ่มนวล
"แดนดิไลออนเอ๋ย จงบินไปในสายลม สู่ดินแดนอันห่างไกลเถิด..."
สุนัขจิ้งจอกร่ายคาถา
ด้วยแรงเป่าที่ตามมา เจ้าก้อนขนแดนดิไลออนก็ลอยล่องไปตามแรงลม ฉันเองก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยกระแสลมเช่นกัน
แรงหมุนทำให้ฉันเวียนหัวไปหมด ดวงตาดุจอัญมณีคู่นั้นก็ลับหายไปพร้อมกับสติสัมปชัญญะ และความปรารถนาที่สุนัขจิ้งจอกขอไว้
"ท่านเทพแห่งลม ข้าวอนขอให้ท่านเปลี่ยนเราให้เป็นมนุษย์ด้วยเถิด เพื่อที่เราจะได้รอดพ้นจากศรและคมดาบของเหล่ามนุษย์ได้"
......
เมื่อฉันตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตนเองนั้นอยู่ในป่าหลังหมู่บ้านตัวเอง
ป่านั้นเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม มีทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่กลางป่า
ทะเลสาบที่ใสดุจกระจกของมหาวิหารแห่ง Mondstadt พวกมันโปร่งใส และสะท้อนระยิบระยับยามต้องแสงตะวัน
แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านแมกไม้ สะท้อนไปมาราวกับผลึกในอัญมณี ช่างงดงามเหลือเกิน
ในวันนั้นอากาศเย็นสบาย ฉันออกล่าอยู่ในป่า และเมื่อเดินมาถึงริมทะเลสาบ แสงสะท้อนจากผิวน้ำก็ทำให้ฉันคิดถึงเด็กสาวที่ฉันเคยตกหลุมรักเมื่อนานมาแล้ว
ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเธอรูปร่างเป็นอย่างไร แต่ดวงตาของเธอนั้นใสดั่งผิวน้ำ ระยิบระยับดั่งผลึกของอัญมณี
ใช่แล้ว ฉันคงเผลอหลับไประหว่างที่จ้องมองทะเลสาบอันสวยงามนี้โดยไม่ทันรู้ตัว
แม้จะอยากต่อต้านเพียงใด ดอกแดนดิไลออนก็ไม่มีปากให้ส่งเสียงออกไปได้ ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้นอกจากมองดูร่างยักษ์ เด็ดฉันขึ้นมาจากพื้นดินด้วยนิ้วชี้และนิ้วโป้งด้วยความนุ่มนวล
"แดนดิไลออนเอ๋ย จงบินไปในสายลม สู่ดินแดนอันห่างไกลเถิด..."
สุนัขจิ้งจอกร่ายคาถา
ด้วยแรงเป่าที่ตามมา เจ้าก้อนขนแดนดิไลออนก็ลอยล่องไปตามแรงลม ฉันเองก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยกระแสลมเช่นกัน
แรงหมุนทำให้ฉันเวียนหัวไปหมด ดวงตาดุจอัญมณีคู่นั้นก็ลับหายไปพร้อมกับสติสัมปชัญญะ และความปรารถนาที่สุนัขจิ้งจอกขอไว้
"ท่านเทพแห่งลม ข้าวอนขอให้ท่านเปลี่ยนเราให้เป็นมนุษย์ด้วยเถิด เพื่อที่เราจะได้รอดพ้นจากศรและคมดาบของเหล่ามนุษย์ได้"
......
เมื่อฉันตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตนเองนั้นอยู่ในป่าหลังหมู่บ้านตัวเอง
ป่านั้นเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม มีทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่กลางป่า
ทะเลสาบที่ใสดุจกระจกของมหาวิหารแห่ง Mondstadt พวกมันโปร่งใส และสะท้อนระยิบระยับยามต้องแสงตะวัน
แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านแมกไม้ สะท้อนไปมาราวกับผลึกในอัญมณี ช่างงดงามเหลือเกิน
ในวันนั้นอากาศเย็นสบาย ฉันออกล่าอยู่ในป่า และเมื่อเดินมาถึงริมทะเลสาบ แสงสะท้อนจากผิวน้ำก็ทำให้ฉันคิดถึงเด็กสาวที่ฉันเคยตกหลุมรักเมื่อนานมาแล้ว
ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเธอรูปร่างเป็นอย่างไร แต่ดวงตาของเธอนั้นใสดั่งผิวน้ำ ระยิบระยับดั่งผลึกของอัญมณี
ใช่แล้ว ฉันคงเผลอหลับไประหว่างที่จ้องมองทะเลสาบอันสวยงามนี้โดยไม่ทันรู้ตัว
กว่าจะทันรู้ตัว ฉันก็กลายเป็นดอกแดนดิไลออนไปแล้ว แม้จะอยากต่อต้านเพียงใด ดอกแดนดิไลออนก็ไม่มีปากให้ส่งเสียงออกไปได้ ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้นอกจากมองดูร่างยักษ์ เด็ดฉันขึ้นมาจากพื้นดินด้วยนิ้วชี้และนิ้วโป้งด้วยความนุ่มนวล "แดนดิไลออนเอ๋ย จงบินไปในสายลม สู่ดินแดนอันห่างไกลเถิด..." สุนัขจิ้งจอกร่ายคาถา ด้วยแรงเป่าที่ตามมา เจ้าก้อนขนแดนดิไลออนก็ลอยล่องไปตามแรงลม ฉันเองก็ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยกระแสลมเช่นกัน แรงหมุนทำให้ฉันเวียนหัวไปหมด ดวงตาดุจอัญมณีคู่นั้นก็ลับหายไปพร้อมกับสติสัมปชัญญะ และความปรารถนาที่สุนัขจิ้งจอกขอไว้ "ท่านเทพแห่งลม ข้าวอนขอให้ท่านเปลี่ยนเราให้เป็นมนุษย์ด้วยเถิด เพื่อที่เราจะได้รอดพ้นจากศรและคมดาบของเหล่ามนุษย์ได้" ...... เมื่อฉันตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตนเองนั้นอยู่ในป่าหลังหมู่บ้านตัวเอง ป่านั้นเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม มีทะเลสาบเล็ก ๆ อยู่กลางป่า ทะเลสาบที่ใสดุจกระจกของมหาวิหารแห่ง Mondstadt พวกมันโปร่งใส และสะท้อนระยิบระยับยามต้องแสงตะวัน แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านแมกไม้ สะท้อนไปมาราวกับผลึกในอัญมณี ช่างงดงามเหลือเกิน ในวันนั้นอากาศเย็นสบาย ฉันออกล่าอยู่ในป่า และเมื่อเดินมาถึงริมทะเลสาบ แสงสะท้อนจากผิวน้ำก็ทำให้ฉันคิดถึงเด็กสาวที่ฉันเคยตกหลุมรักเมื่อนานมาแล้ว ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเธอรูปร่างเป็นอย่างไร แต่ดวงตาของเธอนั้นใสดั่งผิวน้ำ ระยิบระยับดั่งผลึกของอัญมณี ใช่แล้ว ฉันคงเผลอหลับไประหว่างที่จ้องมองทะเลสาบอันสวยงามนี้โดยไม่ทันรู้ตัว
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book14_TH.txt- JSON Pointer
/